حرف‌ها سه دسته‌اند: ربط، اضافه و نشانه .
حرف ربط: کلمه‌ای است که دو واژه همگون یا دو عبارت یا دو جمله را به هم پیوند می‌زند. حرف ربط از نظر ساختمان دو قسم است: ساده و مرکّب.
حرف‌های ربط ساده عبارت‌اند از: اگر، اما، باری، پس، تا، چه، خواه، زیرا، که، لیکن، نیز، و، ولی، هم، یا، و ...
حرف‌های ربط مرکّب، مجموعه‌ای از دو یا چند کلمه هستند و عبارت‌اند از: آنجا که، آن‌گاه که، از آنجا که، از آنکه، از این روی، از بس، از بس که، از بهر آنکه ، اکنون که، اگرچه، اگر چنانچه، الا اینکه، با این حال، با اینکه، با وجود این، بس که، به شرط آنکه، و ...
.
حرف اضافه: اضافه در این عنوان به معنای« نسبت» است. حرف‌های اضافه، کلماتی هستند که معمولاً کلمه یا گروهی را به فعل یا به صفتِ برتر یا به اسم‌های جمع و نظایر آنها نسبت می دهند و آنها را متمّم و وابسته آن قرار می‌دهند. حرف‌های اضافه از نظر ساختمان دو گونه‌اند: ساده و مرکّب.
حروف اضافه ساده عبارت‌اند از: الّا، الی، اندر، با، بدون، بر، برای، به، بهر، بی، تا، کسره اضافه ( ِ )، و ...
حروف اضافه مرکّب از ترکیب یک حرف اضافه ساده با کلمه‌های دیگر (اسم، صفت و حرف) ساخته می‌شوند؛ مثل: غیر از، به غیر از، به مجرّدِ، و ...
.
حرف نشانه: حرف‌های نشانه، حرف‌هایی هستند که برای تعیین نقش کلمه در جمله می‌آیند. حروف نشانه سه دسته‌اند:
نشانه ندا: «ا»، «ای»، «یا»،؛ مثال: خدایا، پروردگارا، دلا، ای خدا، ای برادر، ای آقا، یا رب، یا علی، یا حسین
نشانه مفعولی: «را»؛ مثال: کتاب را برداشتم، قلم شما را آوردم.
نشانه موصوف و صفت: کسره که در آخر موصوف می‌آید؛ مثال: مدادِ خوب، کارِ بزرگ